ذىحق‌ّتر به شما و به كارهايتان از خود شما و اموال شما ، خداست و رسولش و كسانى كه ايمان آوردند ، يعنى على ( ع ) و امامان فرزند او ( ع ) تا روز قيامت . ( 142 ) . طنطاوى ، لؤلؤ المرصوع ، ص 94 و يوسف بن احمد ، منهج القوى ، ج 4 ، ص 313 و نجم الدين رازى ، مرصاد العباد ، باب 4 ، فصل 2 ، ص 179 ، 182 ، 193 . ( 143 ) . فيض ، محجّة البيضاء ، ج 4 ، ص 61 . ( 144 ) . مجلسى ، بحار ، كتاب الايمان و الكفر ، باب مراتب النفس و عدم الاعتماد عليها ، حديث 7 ، ج 70 ، ص 65 . ( 145 ) . سوره مائده ، آيه 105 : بر شما باد نفس‌هاى شما ، كه چون هدايت يافتيد كسى كه گمراه است به شما زيان نخواهد رساند . ( 146 ) . سوره احزاب ، آيه 6 . ( 147 ) . مجلسى ، بحار ، كتاب العشره ، باب التقية و المداراة ، حديث 36 ، ج 75 ، ص 399 . ( 148 ) . علم را و لو براى غير خدا طلب كنيد زيرا كه به خدا منجر مىگردد . ( 149 ) . پس شرّ بالعرض در قضاء و قدر وارد مىشود نه بالذّات . ( 150 ) . و آيا مرگ جز نيستى است و آيا مرگ حقيقتا جز از دست دادن و فوت است ؟ . ( 151 ) . سوره منافقون ، آيه 4 : گويا چوبهائى تكيه داده شده‌اند . ( 152 ) . عبد العزيز جلودى بصرى ، ديوان حضرت على ( ع ) ، ترجمه جواد نجفى ، حرف الالف ، ص 2 . ( 153 ) . سوره رعد ، آيه 17 : آبى از آسمان فرو فرستاد ، پس در هر درّه‌اى به اندازهء خودش سيلاب جارى گرديد . ( 154 ) . فيض ، تفسير صافى ، ذيل آيه 17 سوره رعد . ( 155 ) . سوره انبياء ، آيه 30 : و از آب هر چيز را زنده گردانيديم . ( 156 ) . غزالى ، احياء العلوم ، ج 4 ، ص 14 و عبد الرءوف مناوى ، كنوز الحقائق ، ص 64 . ( 157 ) . سيّد رضى ، نهج البلاغه ، خطبه 28 : آگاه باشيد كه امروز روز مهيّا شدن است و فردا روز پيشى گرفتن است . ( 158 ) . سوره طارق ، آيه 9 : روزى كه رازهاى درون فاش شود . ( 159 ) . اى كه زيبائى را آشكار نمودى و زشت را پوشاندى ، براى ما زيبائى آشكار كن و زشتيهايمان را بپوشان ، به حقّ پيامبر و خاندانش ( ع ) . ( 160 ) . سوره توبه ، آيه 52 : جز يكى از دو نيكوئى و خوشى . ( 161 ) . وقتى كه سبب انجام و انجام دهنده كارى گرد آيند ، مثل كسى كه چاه را مىكند و كسى كه فردى را در آن مىاندازد ، پس قاتل همان است كه فرد را پرتاب كرده و هم او ضامن است . ( 162 ) . سيد حسن شيرازى ، كلمة اللّه ، ص 36 ، كلمات 17 و 18 . ( 163 ) . هر چيز تا وجودش واجب نگردد ايجاد نخواهد شد . ( 164 ) . سوره يس ، آيه 82 : هنگامى كه چيزى را اراده كند همين كه به او بگويد بشو ، مىشود .